WFRP Dzień 30: Najlepszy mistrz jakiego miałem

Może nie koniecznie najlepszym, ale najdłuższym był mój pierwszy MG, który wprowadził mnie w tajniki RPG właśnie na przykładzie WFRP. Jego Warhammer był specyficzny, mocno niepoprawny i chaotyczny. Jednak to u niego odbywały się najlepsze sesje. Potem było wielu krótkodystansowych MG aż w końcu ja zacząłem prowadzić. Co prawda to był już koniec WFRP dla mnie, ale do tej pory wspominamy dawne sesje przy okazji coraz rzadszych spotkań towarzyskich.

Tym samym kończę 30-dniowe wyzwanie WFRP. Od jutra zaczynamy nowe, tyczące się naszych, rodzimych Kryształów Czasu. Pora odkopać podręczniki i odświeżyć pamięć.

WFRP Dzień 29: Postać, którą nigdy nie zagram

Nigdy nie zagram samym sobą. Mimo, że nie raz tworzyłem postać jak najbardziej podobną do mnie tak charakterem jak i aparycją to nigdy nie chciałbym zagrać taka właśnie postacią. Byłoby to dla mnie zbyt nudne. W końcu bawimy siew RPG po to by odpocząć od zwykłego życia i nas samych. By choć na chwilę zapomnieć o troskach.

WFRP Dzień 28: Postać, którą chciałbym zagrać

Nie wiem czy dobrze rozumiem to pytanie, ale udzieliłem na nie odpowiedzi przy okazji innego pytania. Chciałbym zagrać krasnoludzkim alchemikiem lub inżynierem.

WFRP Dzień 27: Najciekawszy niemagiczny przedmiot

Broń palna. To swoiste novum dla fantasy tamtego okresu (pierwsza edycja). Jako jedna z nielicznych gier Warhammer oferował graczom możliwość wyposażenia swych postaci w przeróżną choć bardzo prostą broń czarnoprochową. Istnym przebojem były przeróżne pistolety, arkebuzy, rusznice, muszkiety, garłacze bomby i w końcu armaty. Pamiętam, że chciałem zostać alchemikiem tylko po to by móc wytwarzać proch a z niego ładunki wybuchowe i pociski, które były na wagę złota. Każdy chciał mieć coś co robi duże bum. Nie mówiąc już o tym, że broń palna mimo swych wad była najpotężniejszą, niemagiczną dostępna bronią.