Kartmistrz przedstawia – OD&D

Prawie zapomniałem o tym cyklu wpisów. Od ostatniej publikacji trochę kart upłynęło, ale postanowiłem to nadrobić. A ponieważ moja twórczość karciana jest uzależniona od weny mam dla Was dzisiaj coś nietypowego, spoza listy – kartę do starych Loch(ów) i Smoków. Przyznam się bez bicia, że nigdy nie miałem cierpliwości by zapoznać się z matką RPG. Dlatego by stworzyć tę kartę musiałem zasięgnąć opinii. Niniejszym dziękuję Nuke za pomoc merytoryczną. Niestety nawet wsparcie nie poradziło sobie z rozbieżnościami w treści kart z podręcznikami. Jeżeli więc kogoś razi moje tłumaczenie czekam na kontakt.

Niedzisiejsze RPG, niedzisiejsi gracze

Jak to się pięknie nieraz składa, że wena na pisanie dopada człowieka nie tam gdzie by się tego spodziewał. Znów napisze “o RPG”. Z góry wszystkich przepraszam. Tym razem, podczas codziennej przeprawy przez zaspy zacząłem rozmyślać o lokalnej społeczności RPGraczy. Czy w ogóle istnieje? Jeżeli tak, to w co grają i czemu się przede mną ukrywają? Zanim zdołałem odpowiedzieć sobie na te pytania pojawiło się nowe. Czy moi znajomi potrzebują nowych gier?

Kwestia realizmu w RPG

Wbrew temu, co sam napisałem w poprzednim wpisie postanowiłem napisać “o RPG”. Wybaczcie. Temat kojarzy mi się z którymś Karnawałem, ale nie pamiętam którym. W każdym razie nie mam zamiaru nadrabiać zaległości, a w miarę krótko rozprawić się z jednym z największych demonów gier fabularnych - REALIZMEM.

Mnie RPG zmieniło…

Nie lubię pisać dla samego pisania, tak samo, jak nie lubię pisać tekstów około-eRPeGowych. Jednak pewne dwa blogowe wpisy moich internetowych znajomych skłoniły mnie do refleksji. Mowa o Tożsamości wizualnej Khakiego, od której się zaczęło i Nie daj z siebie zrobić dziwaka odpowiedz Enca na wpis tego pierwszego.